Geplaatst op

Ben je beschikbaar?

Heerlijk relaxed zaten we in onze hotelkamer even bij te komen van de hitte buiten. We hadden een dagje strand gehad in Griekenland, maar alleen al het stukje lopen van de strandstoel naar de kamer zorgde al voor een laagje zweet op je rug.

Ineens was er enorme herrie naast ons in de kamer naast ons. Alle dagen en nachten hadden we nog niks gehoord en ik voelde een lichte irritatie. Nee, hé! Ze gaan toch geen mensen naast de onze zetten die zo luid zijn?

Een kwartiertje later hing ik wat met de hand gewassen kleding buiten aan het wasrek. Daar stond de luidruchtige buurman een peukie te roken. Ik voelde de drang in mijzelf omhoog komen om het evangelie te delen. ‘ Mmm, nu even niet hoor. misschien morgen.’ Dacht ik. Maar ik deed het toch. De Liefde dringt me. ‘Meneer, heeft iemand u weleens verteld dat God van u houdt en een plan heeft voor uw leven?’ Hij keek me aan of hij water zag branden en ik besefte dat hij me niet begreep in het engels. Dus ik begon het te vertalen op translate. En liet het hem lezen. Toen ik mijn telefoon over het balkon aan de man liet zien, pakte hij hem uit mijn handen. ‘Oh Heer, dank U dat U waakt over mijn spullen.’ Bad ik ondertussen.

De man werd blij van wat hij las en gaf mijn telefoon terug. En ik typte driftig verder. Dat we allemaal gezondigd hadden, en daardoor de nabijheid van God missen. En dan de oplossing!

Het evangelie! Het goede nieuws dat Jezus kwam om te zoeken en te redden wat verloren was.

Hij ging het gebed om redding mee bidden. Of beter gezegd, hij bad het. Ik kan geen Grieks lezen. En hij was zo blij! Van alles wat ik had geschreven wilde hij foto’s maken.

Toen begon hij te vertellen wie ze waren. Ze waren vier uur naar dit hotel komen rijden, omdat hij de manager was van een zanger en tevens zijn chauffeur. De zanger zou één uur lang die nacht gaan zingen in een lokale club, en de volgende dag zouden ze terug rijden.

Eén nacht!

Ze waren slechts één nacht naast onze kamer. En dat ene moment kreeg de man het evangelie te horen. Ik was zo blij! De Heer zond iemand naast ons. En we kregen de kans hem het allerbeste nieuws te vertellen. En de man vervolgde zijn weg met blijdschap.

Stiekem hoopte ik dat de man meteen zo veranderd was, dat ze die nacht zachtjes zouden doen. Dat was niet zo. Maar de blijdschap dat Hij het allerbeste nieuws had gehoord, won het en ik bad zachtjes terwijl iedereen sliep.

‘Heer, dank U wel, dat U het goede werk dat U in hem begonnen bent, ook zult afmaken.

Ik vertrouw erop dat Hij Die in u een goed werk begonnen is, dat voltooien zal tot op de dag van Jezus Christus. Filippenzen 1:6 HSV

Geplaatst op

Op de juiste plaats, op de juiste tijd.

Soms heb je van die momenten, die je nooit meer vergeet.

Het was zomaar een dag in Amsterdam.
We waren die dag op straat om mensen over Jezus te vertellen.
Ik liep een trap af en daar zat een man. Hij zat ontspannen tegen een muurtje aan. Meestal, wanneer ik bij dat stukje Amsterdam kwam, zaten de mensen er te blowen. Maar deze man niet. Rustig dronk hij aan zijn colaatje.

‘Goedemiddag meneer, heeft iemand u weleens verteld dat God van u houdt en een enorm goed plan voor uw leven heeft?’ begon ik.
Dat had hij wel eens gehoord, maar zijn leven had hij nog niet aan God overgegeven. Hij wilde dit wel graag en samen baden we het zondaarsgebed.

Zijn gezicht begon te stralen.

Toen begonnen er woorden in mijn hart op te borrelen…

‘Meneer, Ik geloof dat de Heer wil zeggen dat u met jonge jongens zal gaan werken. Dat u vooral een vader figuur zal worden voor jongens die geen goede vader of geen vader hebben gehad. Zodat de jongens hun leven weer op de rit gaan krijgen.’ Ik keek hem aan en peilde zijn reactie.

Hij begon te lachen. ‘Haha, dit is ongelooflijk, hoe weet u dit?’ vroeg hij.

Ik werd nieuwsgierig en vroeg.. ‘vertel eens? Ik weet helemaal niks.’

‘Ik ben op reis vanuit Duitsland naar een ander land. Hier op Schiphol had ik een tussenstop. Ik ben voetballer, maar ga nu tijdelijk in een ander land met jongeren werken om te kijken of dat iets voor mij is. En dan verteld u mij dat u gelooft dat de Heer dit voor mij wil. Haha. Ongelooflijk!’

Wauw! De man was een paar uur in Amsterdam en kreeg van de Heer een bevestiging. God is groot.

Geplaatst op

Het was alsof ze wachtten op het goede nieuws.

Er kwam een mail vanuit een woonplaats in het midden van het land. ‘We hebben een filmpje van je gezien over ‘Kies nu het leven.’ Het sprak ons aan, en we begrepen dat je ook regelmatig de straat op gaat…’

Ik was verrast.

‘Zou jij een keer met ons mee willen de straat op? We zijn met een klein team normaal. Er zal een markt zijn en we kunnen veel mensen bereiken.’

Ik keek mijn man aan en hij grijnsde. ‘Vind je leuk hé?’ zei hij. ‘Zeker weten’ antwoordde ik.

Mijn hart brandt voor het evangelie. We hebben de allerbeste boodschap die je maar bedenken kan. Een boodschap van redding. God wil dat niemand verloren gaat!

God was het namelijk die in Christus de wereld met Zichzelf verzoende, en aan hen hun overtredingen niet toerekende; en Hij heeft het woord van de verzoening in ons gelegd. Wij zijn dan gezanten van Christus, alsof God Zelf door ons smeekt. Namens Christus smeken wij u: laat u met God verzoenen. Want Hem Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem. 2 Korinthe 5: 19-21

God was het die Zichzelf met de wereld verzoende. Dit is verleden tijd. Hij heeft dit gedaan door Jezus Christus aan het kruis. En daar riep Jezus: ‘Het is volbracht’ Halleluja! Dat is de boodschap die wij hebben.

We besloten de straat mee op te gaan in het mooie stadje. We ontmoeten drie vurige evangelisten in een buurthuis, waarna we met twee van de drie de straat opgingen en 20 mensen tot Jezus zagen komen die dag. Een prachtige oogst.

Opnieuw geboren.

We wilden meteen erna naar huis, maar kregen het nog op ons hart, nog even het buurthuis in te gaan voor een bakkie koffie. Daar zaten Sylvie en Mike met nog andere mensen gezellig te kletsen. Eigenlijk wilden Mike en Sylvie ze die dag niet naar het buurthuis gaan. Op het laatst besloten ze om toch te gaan.

‘Komen jullie hiervandaan?’, was de vraag die ons werd gesteld. ‘Nee, wij komen uit Opheusden en zijn hier gekomen om met wat anderen de mensen over Jezus te vertellen op de straat.’ Ze lachten wat en keken elkaar aan. En ik stelde ze de vraag of zij Jezus al in hun hart hadden. ‘Nee, maar dat wil ik wel’, zei Sylvie. Waarna we samen een gebed hebben gebeden en we allen in diep ontzag waren voor onze Heer. Erna nodigde ook Mike Jezus uit in zijn hart.

Maar allen, die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om kinderen Gods te worden, hun, die in Zijn naam geloven. Johannes 1:12

Die middag zijn Sylvie en Mike opnieuw geboren. En dat schreef Sylvie ook op Instagram. ‘Vandaag ben ik opnieuw geboren.’ De Heer heeft een honger en een dorst in hen gelegd en gaat door met Zijn werk. De volgende maand zullen ze worden gedoopt en ze zien er naar uit hun oude leven volledig af te leggen. Die dag namen ze het evangelie aan, waar ze ongemerkt al lange tijd naar op zoek waren. Zelfs als jong meisje had ze al gezocht naar God en wilde christen worden. Maar door omstandigheden werd dit geroofd.

‘We zijn nooit meer alleen en kunnen alles doen met Zijn kracht en hulp’, schreef Sylvie laatst. ‘Ik heb zo’n honger naar alles van God.’

Iedere keer opnieuw raakt het mij wanneer mensen tot geloof komen. De liefde van God voor ieder mens. De bijbel zegt dat er feest in de hemel is wanneer een zondaar zich bekeert.

Halleluja!! God is goed.

Dank U Heer, dat U het goede werk in hen begonnen bent en het zal afmaken. Dat U het zal leren, de weg die ze moeten gaan. Dat Uw oog op hen zal zijn. Dat U ze nooit zal begeven of verlaten en Uw Vrede nimmermeer van hen wijkt. Dank U dat U een honger in ze gelegd heeft. En dat U al wie hongeren en dorsten naar Uw gerechtigheid, zal verzadigen. Amen.

Geplaatst op

Kijk omhoog!

Israël was lang geleden een volk wat door God uit een land van slavernij was bevrijd. Steeds opnieuw kregen ze redding en voorziening. Toch keken ze vaak naar de dingen die ze niet hadden. Op een dag vroegen ze: ‘Waarom zijn we uit het land van slavernij gehaald? Waarom heeft u ons daar niet gelaten?’ Ze begonnen te klagen: ‘We hebben hier geen brood en geen water en moeten leven van afschuwelijk manna.’ (Numeri 21)

Ken je dat ook? God heeft je bevrijd van de slavernij van de boze en van de dood. Het is soms lastig te volharden in het nieuwe leven. Er komen moeilijkheden.. Bijvoorbeeld, je familie laat je vallen, je raakt je baan kwijt omdat je een geloofsstap hebt gemaakt. Of je kunt niet mee doen met je vrienden die wegen kiezen, die je niet wilt gaan. En ineens kan er een gevoel komen van terugverlangen. Ik weet nog dat ik weleens gedacht hebt, kan ik blijven volgen, blijven vertrouwen nu het zo lastig voelt? Het leek soms makkelijker terug te gaan naar slavernij..

Manna was het eten wat God gegeven had in de woestijn. Ik kan me wel voorstellen dat het lastig kan zijn. Iedere dag hetzelfde eten. Steeds opnieuw dag in dag uit. Wanneer ik dat in mijn leven alleen dat al vergelijk, voel ik me zo gezegend met steeds een keuze voor het eten. Drie keer per dag. We noemen het soms keuzestress.. ‘Wat zullen we eten? Tja.. wat zullen we kiezen?.. Pff wat een dilemma.’ En dan elke dag een paar keer per dag hetzelfde. Alleen maar manna.. Ze waren er klaar mee en begonnen erover te klagen.

God stuurde slangen en ze stierven. Wow, hoe vaak was ik er al niet meer geweest als ik toen had geleefd? Ze gingen naar Mozes en beleden dat ze een vreselijke fout hadden gemaakt. ‘Mozes, wil je alsjeblieft aan God vragen of Hij verlossing wil geven?’

God deed het meteen weer

Hij zei: ‘Laat een koperen slang maken op een paal en houd deze omhoog. Iedereen die ernaar zal kijken, zal niet sterven, maar leven.‘

Wanneer we in een klaagmodus terecht komen, komt er dood in ons leven. Waar dood is, is geen leven. Dan komt er een scheiding tussen God en ons. Het vertrouwen zwakt af. We hebben een probleem, maar het lijkt of zelfs God het niet op kan lossen. In plaats van vertrouwen op de weg die we mogen gaan, zeggen we: ‘Is dit nu het geloof? Waarom deze weg? Ik ben toch God gaan volgen, waarom helpt Hij mij niet?’

Wanneer we vertellen dat het niet goed was en een nieuwe kans vragen, zegt God meteen: ‘Kijk omhoog! Kijk naar Mijn Zoon. Hij stierf voor jou aan het kruis, zodat jij kunt leven. Vertrouw maar op Jezus. Hij zit aan de rechterhand van de Vader en Hij bidt dat jouw geloof niet ophoudt. Kijk Omhoog en leef! ‘

Heer, ik dank U dat U de Weg de Waarheid en het LEVEN bent!