Muziek galmde door de straten.Mensen
liepen langs of bleven staan, luisterend naar de klanken en het gezang, God aanbiddend met elkaar.
De vrede en de rust waren daar in de drukke straten van de stad. Wonderlijk als je dat beseft. We starten met elkaar met gebed.Amper waren we daarmee klaar of daar stond deze jongen. Luisterend naar de klanken, en hij ervaarde de vrede.
‘Weet je dat God van je houdt?’
Hij had het weleens gehoord.
Hij was de laatste tijd op zoek.
Hij was er een beetje mee opgegroeid, maar weggelopen.
Niet wetend of hij wilde wat hem was geleerd.
Maar meer en meer besefte hij dat hij iets miste, al wist hij niet goed wat.
Ik begon hem het evangelie te delen en vertelde hem over het kruis.
Dat God de wereld zo liefhad, dat Hij Zijn Zoon Jezus gaf.
En dat de Bijbel zegt dat we allemaal zonden hebben gedaan en dat er daardoor scheiding is tussen God en ons.
Maar dat Jezus kwam om Gods wil te doen.
Vrijwillig ging Hij aan het kruis.
Hij gaf Zijn beste: Jezus Christus.
Ik vertelde hem dat ik twee zoons heb en er geen een zou geven voor nog geen goed mens.
Maar dat Jezus kwam voor zondaren, en dat wanneer je in Hem gelooft, je niet verloren gaat, maar eeuwig leven hebt.
‘Geloof je dat?’
Hij geloofde dat. En wist dat hij zich moest omkeren van zijn eigen leven.
Samen gingen we in gebed. Hij wilde deze dag zijn leven overgeven aan God. We bidden dat God het goede werk dat Hij begonnen is, ook zal afmaken.