Kijk omhoog!

Israël was lang geleden een volk wat door God uit een land van slavernij was bevrijd. Steeds opnieuw kregen ze redding en voorziening. Toch keken ze vaak naar de dingen die ze niet hadden. Op een dag vroegen ze: ‘Waarom zijn we uit het land van slavernij gehaald? Waarom heeft u ons daar niet gelaten?’ Ze begonnen te klagen: ‘We hebben hier geen brood en geen water en moeten leven van afschuwelijk manna.’ (Numeri 21)

Ken je dat ook? God heeft je bevrijd van de slavernij van de boze en van de dood. Het is soms lastig te volharden in het nieuwe leven. Er komen moeilijkheden.. Bijvoorbeeld, je familie laat je vallen, je raakt je baan kwijt omdat je een geloofsstap hebt gemaakt. Of je kunt niet mee doen met je vrienden die wegen kiezen, die je niet wilt gaan. En ineens kan er een gevoel komen van terugverlangen. Ik weet nog dat ik weleens gedacht hebt, kan ik blijven volgen, blijven vertrouwen nu het zo lastig voelt? Het leek soms makkelijker terug te gaan naar slavernij..

Manna was het eten wat God gegeven had in de woestijn. Ik kan me wel voorstellen dat het lastig kan zijn. Iedere dag hetzelfde eten. Steeds opnieuw dag in dag uit. Wanneer ik dat in mijn leven alleen dat al vergelijk, voel ik me zo gezegend met steeds een keuze voor het eten. Drie keer per dag. We noemen het soms keuzestress.. ‘Wat zullen we eten? Tja.. wat zullen we kiezen?.. Pff wat een dilemma.’ En dan elke dag een paar keer per dag hetzelfde. Alleen maar manna.. Ze waren er klaar mee en begonnen erover te klagen.

God stuurde slangen en ze stierven. Wow, hoe vaak was ik er al niet meer geweest als ik toen had geleefd? Ze gingen naar Mozes en beleden dat ze een vreselijke fout hadden gemaakt. ‘Mozes, wil je alsjeblieft aan God vragen of Hij verlossing wil geven?’

God deed het meteen weer

Hij zei: ‘Laat een koperen slang maken op een paal en houd deze omhoog. Iedereen die ernaar zal kijken, zal niet sterven, maar leven.

Wanneer we in een klaagmodus terecht komen, komt er dood in ons leven. Waar dood is, is geen leven. Dan komt er een scheiding tussen God en ons. Het vertrouwen zwakt af. We hebben een probleem, maar het lijkt of zelfs God het niet op kan lossen. In plaats van vertrouwen op de weg die we mogen gaan, zeggen we: ‘Is dit nu het geloof? Waarom deze weg? Ik ben toch God gaan volgen, waarom helpt Hij mij niet?’

Wanneer we vertellen dat het niet goed was en een nieuwe kans vragen, zegt God meteen: ‘Kijk omhoog! Kijk naar Mijn Zoon. Hij stierf voor jou aan het kruis, zodat jij kunt leven. Vertrouw maar op Jezus. Hij zit aan de rechterhand van de Vader en Hij bidt dat jouw geloof niet ophoudt. Kijk Omhoog en leef!

Heer, ik dank U dat U de Weg de Waarheid en het LEVEN bent!

Wees blij!

Wees blij in de Heer..

Vaak worden onze gevoelens overgenomen door wat we denken. Er poppen allerlei gedachten in ons hoofd op.. ze landen , je gaat het geloven en ernaar handelen.

Ochtend: Je wordt wakker met een gevoel van onrust. Zorgen van de vorige dag komen in een vloedgolf over je heen. ‘O ja dat is waar.. vandaag is de dag dat ik..’ Of, ‘weer een dag zonder werk, hoe ga ik voor mijn gezin zorgen?’ ‘Hoe kan ik verandering in mijn huwelijk krijgen?’ ‘Zal het weer gaan als gister?’ ‘Moet ik weer de dag alleen doorbrengen?’ Langzaam zakken de zorgen in ons hart en gaan we geloven dat er geen uitkomst is. Het gevoel is de gedachten gaan geloven. En we zullen ernaar gaan handelen.

De rest van de dag zal je uitstralen wat er in je gedachten is gebeurd.

De Bijbel geeft raad! Er staat in Filippenzen 4:4-6 ‘Jullie moeten blij zijn, omdat jullie bij de Heer horen. Ik zeg het nog eens: Wees Blij! Laat iedereen merken dat jullie vriendelijk zijn. En bedenk goed: de Heer is bij ons. Maak je geen zorgen, maar vraag God alles wat je nodig hebt. Bid tot God, wat er ook gebeurt. En dank God altijd. Dan zal God Zijn vrede aan jullie geven. Dat is een vrede die geen mens ooit heeft gekend. Die vrede zal jullie gevoel en gedachten beschermen tegen al het kwaad. Want jullie horen bij Jezus Christus.

Wauw! Maak je dus GEEN zorgen, vraag gewoon wat je nodig hebt EN dank Hem voor alles wat Hij geeft. God weet zo goed wat we nodig hebben. Het lijkt soms of we iets anders krijgen dan we denken nodig te hebben. Maar dank gewoon voor alles wat Hij geeft. Dan zul je Zijn vrede ontvangen. We kunnen niet eens bedenken hoe groot die vrede is. En wanneer je dit doet, zal God ook nog je gedachten en gevoel beschermen voor het kwaad.

Dank U Heer, dank U Vader, dat ik me kan verheugen in U, omdat U weet wat goed voor me is. Ik heb U net al mijn noden verteld en U zal de oplossing geven. Ik dank U dat ik Uw vrede mag ontvangen die mijn gedachten en gevoel zullen beschermen voor het kwaad. Ik dank U dat bij U alle dingen mogelijk zijn. Ik geloof op Uw woord. Amen!

TROUWEN.

Samen runden we de zaak. In het begin werkte ik nog buiten de deur. Korte tijd later kwam ik thuis te werken. In ons gezellige kleine huisje in Rhenen en in het magazijn in Opheusden. Niemand deed het zo als wij, vonden we zelf. Over alles en iedereen hadden we een mening als echte stuurlui aan wal. Heerlijk dat jong en fris. Van Rhenen naar Dodewaard en hoogzwanger klussen. Gewoon 30 kilo zware dozen onder mijn buik op mijn benen tillend, alles mogelijk wanneer je 19-20 bent.

Een 20 jarige moeder was ik. Een vrije moeder die nooit gehoord had van drie x R: Rust en regelmaat, waren bij ons denk ik: ruimte, relax en rauw ofzo. Een heerlijk puur kind kregen we. Een jongen met een enorme bak energie en creativiteit. Creatief hoe we hem uit zijn bed zagen komen bijvoorbeeld. Gewoon met slaapzak en al zich eruit laten vallen, was favoriet. Roken had ook nog bij de R kunnen staan. Werken, eten, roken, slapen en daar van alles bij. Een leuke tijd. Waar ging het mis, denk ik wel eens?

Wie ben ik

Ik ben een kind van de allerhoogste Koning

Mijn naam is Annelies van Walsem-Hoogenboom

Ik ben in 1982 in Maassluis geboren. Opgegroeid in Houten. Getrouwd in 2000 met Pieter, de liefde van mijn leven en moeder van 2 mooie mannen. (2002, 2008) Samen runnen we een zaak en werken iedere dag samen. Ik ben spontaan, lach graag, vrij extravert en op bepaalde punten ook introvert. Knap impulsief en hou van eerlijkheid. Heb altijd een enorme vechtlust gehad. Ik leer te luisteren naar anderen en mijn eigen hart. Op jonge leeftijd had ik besloten dat mijn hart dicht moest. Ik vond veel dingen te pijnlijk om toe te laten en leefde met muren. Voor anderen kwam ik over als een sterke vrouw. Achter de muren was ik dat niet en ik was altijd bang dat wanneer iemand dat zou ontdekken, dit een onwijze teleurstelling zou zijn. Diep van binnen was ik namelijk vaak bang. Bang om dom gevonden te worden, of dat ze dingen uit mijn verleden zouden ontdekken. Veel praten, daar houd ik van.. (vraag mijn omgeving maar). Toch was het vaak praten om te praten.. Om afstand te houden. Een paar jaar geleden ging mijn hart stukje bij beetje open. God begon een weg van herstel met mij. Iedere dag gaat dit nog verder, tot ik bij Hem zal zijn, vermoed ik. Bedankt voor lezen van mijn verhaaltjes.. Ik heb een verlangen dingen te delen die ik heb geleerd, zodat het misschien een sleutel kan zijn voor jouw stukje gebrokenheid.

Wat ik leerde.. De sleutel van je eigen hart, heeft niemand. Alleen jijzelf bent in staat (vaak met wat hulp) je hart te openen met jouw unieke sleutel. Ik heb sleutels van anderen geprobeerd, ze pasten niet. Jezus kan alle deuren openen. Hij zal hem alleen nooit open doen zonder je toestemming. Hij kan je helpen de deur te openen. De deur kan kraken en piepen. Misschien is het slot verroest of zijn de scharnieren krom. Vertel het maar.. Hij heeft olie om de boel te smeren. Gereedschap om het te repareren en wijst je de sleutel om het slot te openen. Het is de moeite meer dan waard.