Geplaatst op

Wees jij… mooi!

Op mijn shirt staat Be you, tiful. ‘Wees jij, mooi.’ Steeds opnieuw loop ik over de tekst op mijn shirt na te denken. ‘Wees jij.. ‘

Een jaar of 6, 7 ben ik en kom thuis. Ik vertel wat tegen mijn moeder. Ze zegt: ‘Je praat nu hetzelfde als je vriendinnetje. Praat gewoon.’ Geen idee wat dat ‘gewoon’ betekende. Ik denk zoals ik het zelf had verteld. Praat als jezelf. Of op mijn 18e toen ik bij mijn Zeeuwse schoonzus op de koffie was geweest ‘Praat normaal.. je lijkt wel een Zeeuw.’

Ik wilde vaak op anderen lijken. ‘Wow, zij heeft pas een mooie stem. Die vrouw is slim, zegt rake dingen.’ ‘Wat een mooi haar.. ik kan niet tippen aan dat zachte karakter.’

Ik nam stukjes van andere over

‘Wees jezelf’, hoor je veel. Een boodschap die ik oppervlakkig vond. Het lijkt zo ik-gericht. God maakte ons allemaal uniek. Een heel eigen karakter, een eigen gezicht. Ieder mens gemaakt door de Schepper.

‘U hebt mij immers in de buik van mijn moeder gemaakt. Mijn hele lichaam werd door U geweven. Ik prijs U, omdat U mij zo prachtig hebt gemaakt. Alles wat U doet, is wonderbaarlijk. Alles in mij getuigt daarvan. U zag elk van mijn botten, terwijl zij in het verborgene werden gemaakt. U zag mij al toen ik nog geen vorm had. Elke dag van mijn leven stond toen al in Uw boek opgeschreven. Wat betekenen Uw gedachten veel voor mij, mijn God. Zij zijn ontelbaar. Zelfs als ik ze zou proberen te tellen, blijken het er nog meer te zijn dan de zandkorrels. Ik ben voortdurend in Uw nabijheid.’
Psalmen 139:13‭-‬18 HTB

‘Ik prijs u omdat U mij zo prachtig hebt gemaakt!’ Pfff, wat een eigen dunk.. ‘Alles wat U doet, is wonderbaarlijk! Alles in mij getuigt daarvan..’ Wauw.. als ik dat toch zou geloven.. Dan zou ik mezelf niet meer hoeven meten met anderen. Dan zou ik geliefd zijn. Aanvaard. Een ander laten bloeien omdat God hem of haar zo wonderlijk heeft gemaakt. Ik zou beseffen hoe groot het is en wat een vakwerk.. geweven door de Schepper.

Heer, leer mij mezelf te zijn. Meer te worden, zoals U mij bedoelde. Dankbaar te zijn dat U mij al zag, zelfs toen ik geen vorm had. Dat U me al voor dat alles in Uw boek had staan. Leer me de ander te zien als wonderlijk gemaakt. Geweven door Uzelf. Amen.

Be you tiful
Geplaatst op

Verborgen rommel

‘Belijden we onze zonden, dan zal Hij, die trouw en rechtvaardig is, ons onze zonden vergeven en ons reinigen van alle kwaad.’ 1 Johannes 1:9

Toen ik in China was, zag ik veel contrasten. Het ene gedeelte ziet er prachtig uit. Super strak, groene struiken en bomen, prachtige bloemen, gewoon alles netjes bijgehouden. In een straatje achter dit alles kan het ineens een enorm vervallen gebeuren zijn. Vieze straatjes, kapotte stoeptegels waar je in het donker bijna je nek breekt, rotte vis op de stoep, poep van de dieren enzovoort. Een beetje triest.

We liepen op een dag heerlijk te wandelen. Prachtig uitzicht vanuit Shenzhen naar Hongkong. Het was gewoon perfect. Zelfs muziek schalde door de luidsprekers in het parkje. Mensen vrolijk, lekker weer. Daar gaat een hek open.. Wat schetst mijn verbazing.. een enorme bende achter dit hek. Dit is typisch China, vind ik. Alles voor het eerste zicht is mooi bijgehouden. Maar o wee als je iets verder kijkt.

Zo kan het in ons eigen leven ook zijn. In je eigen huis waar alles er spic en span uit ziet. Maar dan trek je een kast open en kan er een enorme bende tevoorschijn komen.

Lang geleden toen onze oudste klein was, had hij de neiging om alles te laten zien aan de visite die kwam. Hij trok alle kasten open. Ik weet nog dat ik me naar schaamde toen zijn juf op visite kwam en hij met alle geweld zijn kamer wilde laten zien. Ik dacht: ‘Laat die rotzooi maar liggen, dat komt straks wel. Ze komt toch niet boven.’ Maar mijn lieve zoon had anders bedacht en wilde graag zijn kamer laten zien. Wat had ik graag de tijd even terug gedraaid en hem verteld dat hij de juf niet mee naar boven mocht nemen of in ieder geval had ik de rommel opgeruimd.

China opnieuw.. Een paar straten verder kom ik bij water. Net voor dat water keek ik in een enorme bende. Tussen de rommel zie ik ineens iets kleins bewegen. Het blijkt een duif te zijn. Een duif tussen de bende. Het is of de Heer tot mijn hart spreekt.. ‘Wanneer je Mij je rommel laat opruimen, dan is het echt weg. Je kunt het verstoppen, je kunt er deuren voor dichtdoen, of gewoon je ogen sluiten, maar je hebt mijn reiniging nodig.’

Een duif als symbool voor reinheid, tussen de rommel

God wil door Zijn zoon Jezus jou schoonwassen. Niet dat je eerst alles op gaat poetsen, om zo als een soort beter mens tot Hem te komen. Gewoon komen met al je rommel. Al stinkt het, ligt er meters stof, voel je schaamte en schuld, laat Zijn licht erop schijnen.

‘Hij heeft Zichzelf voor ons gegeven om ons van alle zonde vrij te kopen, ons te reinigen en ons tot Zijn volk te maken, dat vol ijver is om het goede te doen.’Titus 2:14 |

‘Heer, hier ben ik. Met al mijn rommel. Ik weet dat ik U nodig heb in alles. Dank U dat U voor al mijn rommel gestorven bent aan het kruis. Dat U mijn rommel weg hebt gehaald. Dank U Heer dat ik mijn rommelkasten open mag trekken. Kom met Uw licht en schijn!’

‘Maar gaan we onze weg in het licht, zoals Hijzelf in het licht is, dan zijn we met elkaar verbonden en reinigt het bloed van Jezus, zijn Zoon, ons van alle zonde.’ 1 Johannes 1:7 | NBV